Mijn weg naar deze praktijk
Na een onstuimige en heftige periode in mijn leven begon mijn reis richting holistische therapie en lichaamsbewustzijn — een weg die me leerde luisteren naar wat mijn lichaam mij al die tijd probeerde te vertellen.
Ik kwam in contact met een ervaringsdeskundige. Tijdens onze gesprekken stelde zij mij vragen over mijn lichamelijke gezondheid.
Op de vraag ‘Hoe gaat het met je?’ antwoordde ik vaak met: ‘Ja, gaat vandaag wel goed.’ Of iets van dezelfde strekking.
Zij vroeg door.
‘Hoe voelt het in je lijf? Ga daar maar eens even voor zitten.’
Ik deed wat ze vroeg en werd me bewust van iets wat ik lange tijd had genegeerd: mijn lichaam sprak voortdurend tot me. Soms heel zacht, soms schreeuwend om aandacht.
De pijn in mijn schouders bijvoorbeeld — een duidelijke schreeuw voor wat er speelde. Het aanhoudende, weeïge gevoel in mijn buik fluisterde zachter, maar bleef me vertellen dat er iets niet klopte.
Door deze bewustwording ging ik op zoek. Zo kwam ik bij de opleiding Holistisch Therapeut. Dat voelde op dat moment als een flinke stap; het was ook een behoorlijke investering. Voor deze opleiding was het behalen van Reiki 1 een vereiste. Ik besloot het stap voor stap te doen, in plaats van alles in één keer.
Vanaf het moment dat ik begon, voelde ik een diep gevoel van thuiskomen. Al op de eerste dag dacht ik: dit is het, hier wil ik meer van.
Na het behalen van mijn Reiki 2 certificaat kreeg ik de kans om me aan te melden voor de opleiding Holistisch Therapeut.
Tijdens deze opleiding voel ik me steeds meer geaard. Ik mag mijn eigen pad volgen, het leven leven dat bij mij past en hierin ook anderen ondersteunen. De verdieping in Reiki, die uiteindelijk leidde tot het behalen van mijn Reiki Master, voelde als een natuurlijk onderdeel van deze reis.
Zorg dragen voor jezelf is daarin minstens zo belangrijk. Net als het zelf doorlopen van het pad van bewustwording. En dat pad stopt nooit. Steeds opnieuw dienen zich situaties aan die je iets leren over jezelf en over hoe je reageert.
Na het afronden van mijn Reiki-opleidingen ben ik op vrijwillige basis Reiki-sessies gaan geven in een verzorgingshuis in de omgeving. Ik vind het bijzonder om te zien hoe mensen die geen kennis hebben van Reiki, er toch voor openstaan — of juist sceptisch zijn en na afloop de mooiste verhalen delen. Ik ben dankbaar voor het vertrouwen dat ontstaat tijdens deze behandelingen.
Eén keer per twee weken ben ik daar een ochtend aanwezig, met vaste deelnemers en steeds weer nieuwe belangstellenden.
Op een andere locatie, voor vrouwen die tijdelijk niet thuis kunnen wonen, geef ik eveneens Reiki. Bij deze vrouwen zie ik hoe belangrijk lichaamsbewustzijn is en hoeveel Reiki hierin kan betekenen. Ook de vrouwencirkels die ik daar organiseer geven mij veel voldoening. Ze vormen een laagdrempelige kennismaking wanneer Reiki nog een stap te ver voelt. Vanuit ontspanning en verbinding ontstaat dan vaak toch de nieuwsgierigheid om een Reiki-behandeling te ervaren — en te voelen wat dit met hen kan doen.
Terugkijkend zie ik hoe ieder onderdeel van mijn weg nodig was om te komen waar ik nu sta. Niet omdat het makkelijk was, maar omdat het me leerde luisteren — naar mijn lichaam, mijn grenzen en mijn eigen waarheid. Vanuit die ervaring begeleid ik nu anderen in hun proces, met zachtheid, aandacht en vertrouwen in wat zich wil laten zien.
